Officiele Federation of Belgian Mushers Clubs Nieuws - Federation of Belgian Mushers Clubs

Dogs running
FBMC Logo
Dogs running
Menu
Ga naar de inhoud

Harnassen

Federation of Belgian Mushers Clubs
Gepubliceerd door in Materiaal · 23 november 2021
In onze sport is het harnas ondenkbaar en enige kennis is wel op zijn plaats.

Een sledehond gebruikt een harnas om een vracht voort te trekken, met de halsband is dit niet echt aangewezen en al helemaal niet qua comfort en prestatie.
Iedere harnas in de sledehondensport heeft bepaalde aandachtspunten qua comfort en prestatie eigenschappen.
Twee daarvan zijn steeds aanwezig, zowel de hals als de borst en de uitzondering bevestigd de regel zoals men weet.
Overige belangrijke punten zijn meer het type harnas dat je hebt en het doel waarvoor je een harnas nodig zou hebben.

Evolutie van het harnas voor honden.

De hals harnas

Aangezien de hals één van de belangrijke punten is bij een harnas neem ik deze als eerste, ook omdat het als eerste werd gebruikt.
Men mag in het achterhoofd houden dat de hond het paard diende te vervangen voor mensen die zich geen paard konden veroorloven of in extreme omstandigheden dienden te overleven waar paarden niet tegen bestand waren enz.
Daaruit vloeit voort dat men als eerste de kennis die bij het paard werd gebruikt ook bij de hond ging toepassen.

Een halsharnas (haam) hoe vreemd het ook moge klinken bestaat maar wordt niet meer of misschien zelden gebruikt tegenwoordig.

Het is een haam zoals ze voor de paarden gebruiken maar op maat van de hond.
De treklijn werd onderaan vastgemaakt en liep tussen de honden hun poten naar de slee.
Niet zo dom daar de meeste kracht op de schouders terecht kwam te staan.
Er zijn natuurlijk nadelen aan dat systeem zoals de bewegingsvrijheid van de voorhand en misschien de druk op de hals. Zolang snelheid er niet toe deed was er ook niets aan de hand.






Goedkoper kwamen de lederen harnassen die dan een borstharnas word en voor bepaalde situaties en/of disciplines gebruikt.
De haam had de bedoeling om de krachten van het dier op de schouders te brengen, later door bij de borstharnas zouden de krachten op de borst uitgeoefend worden wat voor beide dieren al comfortabeler was. Daarmee was het al comfortabeler maar inzake bewegingsvrijheid van de voorhand is dit toch niet optimaal te noemen.
Maar zoals eerder aangehaald, zolang je geen snelheid moet doen maakt het niet veel uit.


Doordat de sledehondensport aan belangrijkheid won was het een normale evolutie die voor verbetering op alle vlakken, voeding, training en materiaal, kweekprogramma's en wie weet wat nog allemaal vormde.

De tegenwoordige harnassen die ook weer is alle soorten uitvoeringen  en constructies voorkomen hebben de bedoeling iets bij te brengen aan het comfort en/of controle van de hond.
We gaan niet alle soorten harnassen bekijken, daarvoor zijn er tegenwwoordig genoeg webwinkels met een zeer ruim aanbod, maar we gaan het comfort bij de hond aansnijden.

Waar moet men op letten bij een harnas.

  • Zoals eerder gezegd zijn er twee belangrijke punten die altijd aanwezig zijn.
    De hals, en daar moet de harnas nauw aansluiten. Je kan er een hand tussen steken zonder te wringen maar dat is het zo ongeveer.
    Te ruim zal de neiging hebben om de opening samen te trekken.

  • Het tweede punt is de thorax of de ribbenkast.
    Deze moet vrij kunnen bewegen, zeker als er langdurige inspanning moet geleverd worden en dat zuurstof belangrijk wordt. Daarom is het belangrijk dat de harnas op de laatste ribben drukt om de borst zoveel als mogelijk bewegingsruimte te gunnen. Achter de ribben is geen goed idee aangezien er daar geen weerstand is en je de ingewanden gaat bijeen drukken en de druk op de longen gaat verhogen waardoor er minder longcapaciteit het gevolg zal zijn.

Bij bv. Weightpulling zal dat tweede punt minder doorwegen door de korte periode van inspanning maar zal het eerste punt van groter belang zijn.






Verdere aanbevelingen zijn afhankelijk van het type harnas die je gebruikt en waar dan verschillende aandachtspunten kunnen aan vast hangen.
Zoals bij een fietsharnas (borstharnas) er een ander aandachtspunt zal zijn tegenover een X-back.

De meest gebruikte harnassen in de mushing zijn de harnassen die tot aan de staartwortel gaan.
De staartwortel is dan ook het eindpunt van het harnas, niet ervoor en niet erna in aangespannen stand.
D.w.z. dat je er eens mag aan trekken om te zien of zijn staart en/of kont er niet door kan floepen of dat het einde niet halfweg zijn rug eindigt, uitgezonderd korte harnassen zoals fietsharnassen of harnassen zoals de weightpulling harnassen enz..

Het kan zijn dat je een harnas op maat moet laten maken doordat het geen gemiddelde formaat hond betreft, of dat het een ander ras is enz.

Als je een X-back, Siwash of ander afgeleide harnas gebruikt is het belangrijk dat de thorax vrij kan bewegen inzake het in en uitademen van de hond.
Heel vroeger was de Siwash de harnas voor de sprinter en daar was er rekening mee gehouden.
Het was mogelijk het eenvoudigste model te vervaardigen en goedkoper ook.


De X-back is daarna opgekomen in de tweede helft van de jaren 1990 en maakte een snelle opkomst.
De X-back werd ontwikkeld voor de honden die een langere afstand dienden af te leggen en dus ook langer in het harnas bleven.
Het bedoeling was en is om de druk op de heupen meer te spreiden over de rug.
Het harnas is zeer herkenbaar door het kruis (X) op de rug.
Het bleek ook een oplossing te zijn voor krablopers, het scheeflopen van de hond.
Dit werd dan geïntroduceerd in de sprint aangezien plots iedereen wel zo een hond(en) had lopen in zijn team.
Het betekende ook het einde van de Siwash.


In vraagstelling X-back
Bij de X-back stel ik mij toch een bepaalde vraag.
Waarom zou je hond scheef lopen en waarom zou je dit willen oplossen ?
Je hond loopt scheef omdat er een reden is.
De reden kan enkel zijn doordat het voor hem gemakkelijker is om in bepaalde situaties scheef te lopen.
Het kan voortkomen uit vermoeidheid maar de bouw van de hond kan er ook toedoen dat hij dit compenseert.

Zelf heb ik een hond die scheef loopt in draf en recht in galop waardoor ik kan uitmaken dat bij het draven hij zijn te korte rug of te lange poten moet compenseren om zo zuinig mogelijk met zijn energie om te springen.
Zou ik dit willen aanpakken ?
Uiteraard niet, hij weet beter dan mij wat hem het beste uitkomt denk ik dan.












Korte afstanden tegenover lange afstanden zijn totaal verschillend voor de hond.
Bij sprint zal je hond veel meer bewegingsvrijheid moeten krijgen bij de thorax en voor sommige honden een vrije rug omdat ze een bolle rug hebben.
Bij langere afstanden zal een ondersteuning van de rug een must zijn door de langere tijd dat er druk op de wervels komt te staan en bij een bolle rug dit mogelijks meer slijtage veroorzaakt.
Daartegenover staat bij lange afstanden dat als de hond krabloopt en de harnas hem dit bemoeilijkt die nefast zal zijn voor de prestatie van de hond.

Op dit laatste puntje is er een lichtpunt.
Krablopers kunnen het harnas die Jeff King heeft ontwikkeld voor zijn team gebruiken.

De tuglijn wordt bij deze aan de zij van de harnas ( type borstharnas)  bevestigd.
Het heeft uiteraard zijn voordeel.
Stel dat je allemaal krabdravers hebt in je team en ze sowieso zijdelings trekken, dan ontlast je ze om tegen de trekkracht in te werken omdat ze niet meer ingesloten zitten.
Nog een mogelijk voordeel, je ontlast hun achterhand en ontlast hun wervels.

Niettegenstaande dat niets ideaal is moet men bij een keuze van een harnas voor ogen houden welke discipline men gaat doen of doet en moet men zijn hond kennen.
Bij sprint zal je minder krablopers zien zolang ze galopperen en bij langere afstand zou dit meer aanwezig kunnen zijn.

Bij de keuze van de harnas is de discipline van belang, step, fiets of slee, er bestaat voor elke discipline wel de één of andere harnas die het goed zal doen. De keuze van het type harnas zal vooral afhangen van de hoogte dat de centrale lijn is bevestigd aan je voertuig.
Is het bevestigingspunt aan je voertuig hoog, dan zal je de voorkeur geven aan een borstharnas met het bevestigingspunt boven.
Voor een slee of kar waar meestal het vastzetpunt laag is zal een standaard harnas de zaak maken met het bevestigingspunt achteraan de staartwortel.

Tegenwoordig is de Siwach in een modern jasje zeer in trek, ook al is dit een kort model semi fiets-trekharnas..
Of hoe de geschiedenis zich herhaalt, ook in onze sport.

De afbeelding links laat zien wat de situatie is als je je bevestigingspunt te hoog hebt tegenover het type harnas dat je gebruikt.

Als ik persoonlijk een nieuw harnas zou aanschaffen zou dit de volgende Non Stop Freemotion zijn.
Vooral omdat ik een sprinter ben zie ik dat de ribben vrij zijn.
De rug is wellicht ingesloten wat hem ook aantrekkelijk maakt voor langere tochten, minder voor het krablopen.  
Zolang ze galoperen is de kans klein dat ze gaan scheeflopen.
De zijriem kan mooi langs de ribben omhoog lopen en de bevestiging zit aan de staartwortel zodat het musketton niet op de hond rust.
De schouders zijn vrij, wat tegenwoordig bijna alle harnassen wel hebben.
De riem die van de schouders naar de borstriem staat zou ik weg laten en deze eerder op de rug zetten zodat de rug er niet tussen kan bij een zwaarder trekmoment.
Maar anders heeft deze wel mijn voorkeur.

Modern Siwash harness

Dit harnas ziet er op het eerste zicht ook verukkelijk uit, niettegenstaande het een harnas  is voor een hoger bevestigingspunt is er wel over nagedacht.
Als je bovenaan moet vastzetten wat niet ideaal is maar in deze situatie het meest optimale moet je rekenen op de krachtoverbrenging en of deze optimaal is.
Het harnas zal als gegoten moeten zitten om de optimale kracht overbrenging in lijn te krijgen met de treklijn.
De kans dat de meeste kracht van boven komt en dus de keel onderaan gaat klemmen is in mijn mening niet onbestaande. De riem naar de onderkant zal volgens mij heel strak moeten zijn of/en de hals heel ruim naar onderen toe dat het geen druk uitoefent op de hond zijn strot.
Ik denk een heel moeilijke keuze in de juiste maat. Hopelijk kunnen de zijriemen bijgesteld worden zodat je het zelf kan rgelen.

De Non Stop Freemotion.

Omdat ik een sprinter ben zie ik dat de ribben vrij zijn.
De rug is wellicht ingesloten wat hem ook aantrekkelijk maakt voor langere tochten, minder voor het krablopen.  Zolang ze galoperen is de kans klein dat ze gaan scheeflopen.
De zijriem kan mooi langs de ribben omhoog lopen en de bevestiging zit aan de staartwortel zodat het musketton niet op de hond rust.
De voorhand is vrij, wat tegenwoordig bijna alle harnassen wel hebben.
De riem die van de schouders naar de borstriem staat zou ik weg laten en deze eerder op de rug zetten zodat de rug er niet tussen kan bij een zwaarder trekmoment.
De horizontale riemen mogen van mij minder breed en hoger geplaatst worden zodat de schouder volledig vrij komt.
Maar anders heeft deze wel mijn voorkeur in het nieuw harnassen spectrum.

Nog een mooi harnas maar met een minder goed gevoel is deze van Zero DC Faster

De rug kan ertussen, dat is al een minpunt.
Het tweede minpunt is de trekkracht word verdeel op de schouders en de onderkant van de borst, welke naar mijn mening het vrij houden van de borst belemmert om optimaal te kunnen ademen.
Het heeft de neiging om het geheel bijeen te trekken, dat geeft mij een minder positief gevoel aan dit ontwerp.
Het idee is goed om de kracht te willen verdelen zodat het bij de hals niet naar onder of naar boven wordt getrokken maar dit gaat ten koste van iets anders.



Tip:
Je honden zijn niet allemaal even lang en i.p.v. je treklijn aan de hond aan te passen , pas je de lus van het harnas aan voor de nodige lengte, zodat je honden schouder aan schouder staan.




Geen commentaren
FBMC v.z.w.
Prinsenlaan 18
9140 Temse
Wegens spammers worden op de website geen contact gegevens geplaatst.
En raison des spammeurs, aucune information de contact n'est indiquée sur le site.

Terug naar de inhoud