Controle behoud. - FBMC

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Controle behoud.

NIEUWS

Controlefreaks

Nu dat we weten dat rust; rust geeft, gaan we dat ook toepassen in de praktijk.
In het kader van het bosbeheer is het een must om zen te zijn.

We zullen op elk ogenblik van onze training geconfronteerd kunnen worden met onvoorziene omstandigheden. Het teamlid dat niet doet hetgeen gevraagd wordt, die steeds over zijn lijn komt te lopen, die meer de omgeving wilt afspeuren dan door te lopen enz. Bij jonge honden in opleiding is dit een frequent gegeven. Maar ook omstaanders kunnen soms uit een rare hoek tevoorschijn komen. En niet altijd even prettig. Uitgescholden worden, verwijten naar het hoofd geslingerd krijgen om nog maar te zwijgen over de dreigementen die bij sommigen een tweede aard is. Deze mensen zijn niet zen
, en wij hebben er belang bij om alle conflicten te vermijden of tot een minimum te herleiden.

Wandelaars

Het is en zal altijd zijn dat wandelaars met honden eigenlijk niet overweg kunnen met hun eigen hond, en meestal uitstralen naar hun hond wat zij voelen. Angst en onzekerheid. In een conflict situatie moeten wij als ervaren mushers heel dat boeltje beheren; ons team, de persoon en soms zijn hond.
Hoe we dat doen is door rustig te blijven. Rustig zijn wilt niet zeggen dat er niet gehandeld mag worden. Als eerste zullen we zorgen dat we ons team onder controle krijgen. Als tweede de tegenpartij die dikwijls staat te roepen en te tieren. Als je erop ingaat en mee gaat tieren dan gaat je team dan overnemen, en je verliest controle.

In controle krijgen is er één regel. Ook al heb je de controle verloren, dan nog zal je handelen alsof je de controle hebt. D.w.z. dat je rustig blijft, niet schreeuwt, cordaat zijn mag, commando geven mag, maar op een beheerste manier. Het grootste probleem is uiteindelijk de tegen partij die je nooit onder controle zal krijgen. Die negeer je, en je zorgt dat je daar weg ben, of je doet je eigen ding zoals de line out en blijven. Maak er een goede oefening van, en als dat onder controle is, dan nog kan je de andere partij beleefd en rustig te woord staan.

Paarden.


Tijdens trainingen kan je ook ruiters tegen komen. Een paard is een vluchtdier.
De ruiters zijn dikwijls ook niet de controle freaks dat men zou mogen verwachten. En je honden zullen het paard niets doen. Dat is zo ongeveer de situatie geschetst. Als je een paard van vanachter benaderd met je team, maak dan iets of wat geluid dat de ruiter je hoort. Niet beginnen schreeuwen van UIT DE WEG ! of PAS OP ! Eventjes kuch kuch, of hallo volstaat vanop een redelijke afstand welliswaar.
Een verwittigd ruiter is er twee waard. Als je niets doet dan zal het paard onrustig worden en de ruiter zal zijn paard aansporen om door te gaan. Maar het paard weet dat er iets komt en wilt zien wat het is. Kom je te dicht dan slaat het paard op hol. Geeft de ruiter het paard de kans om te zien wat er afkomt, dan krijgt het paard mede controle over de situatie, en het zou kunnen dat door de ruiter gewoon opzij te gaan en niets gebeurt. Is het paard schichtig, dan moet jij afstand houden zodat het paard verder kan. Niets anders aan te doen in zo een situatie.

Kom je tegenover een ruiter te staan, dan zal een stop het eerste zijn wat je doet, en je wacht wat de ruiter zal doen of aan aanwijzingen zal geven. Je geeft de zwakste schakel altijd de kans om aanwijzingen te geven, in dit geval het paard en de ruiter. De ruiter moet zijn paard kennen en aanvoelen zoals wij dat met ons team moeten hebben. Als hij aanwijzingen geeft zal het in de trend liggen van wat hij/zij op dat moment ervaart dat het paard doorgeeft. Maar reageer nooit op zijn aanwijzingen alszou dat het enige juiste zijn. Zegt hij dat je moet terugkeren en je kan dat zonder problemen , waarom ook niet. maar als het niet kan, zeg dan gewoon neen, dat het niet gaat, en er een andere oplossing moet komen.
Zegt hij/zij, kom maar, hou altijd het paard in het oog want het paard zegt u wat het van plan is te doen, de ruiter betekent niets als het paard de teugels overneemt. Wilt de ruiter langs komen,  doet teken dat hij/zij even wacht, zet je kar vast en ga vooraan je team staan en trek de centrale lijn aan dat je honden weinig kunnen uitwijken. Het zou natuurlijk prettiger zijn als je honden stil zouden zijn. Maar dat is een leerproces waar je ook tijd moet insteken. En doet dan teken dat je het onder controle hebt en dat de doorgang vrij is.

Bij ieder contact met een andere partij zijn het steeds beiden die moeten samenwerken.

De weg is van iedereen.


De weg is van iedereen. Ja, dat klopt. Dus kan je ook de doorgang laten zoals een ander de doorgang kan verlenen. Op uw strepen staan van de weg is van iedereen is sowieso delen. Je hebt mensen die dat zeggen en eigenlijk bedoelen ze, de weg is van mij, want ze willen geen doorgang verlenen. Voor ons is dat hetzelfde, het is niet omdat wij groter, sneller en zwaarder zijn dat wij voorrang hebben. In
het verkeer is het zelf zo dat de zwakke weggebruiker voorrang heeft, maar dat wilt niet zeggen dat hij/zij daarmee op straat mag lopen en files veroorzaken omdat de straat nu eenmaal van iedereen is !
Wij hebben onze ervaring die ons toelaat om zoveel als mogelijk onder controle te houden, andere weggebruikers mogeljk niet.
Het is ook verkeerd te denken dat wedstrijdregels van toepassing zijn op een training. Ja, tussen mushers misschien, maar met een niet musher ??? zou ik het toch niet aanraden om daarvan uit te gaan. De weg is immers van iedereen.


Conclusie:

In alle situaties die we mogen tegenkomen is er steeds de regel, rustig blijven en controle over de situatie behouden of tenminste doen alsof je alles onder controle hebt. Je uitstraling draag je over naar je honden, niet vergeten !


Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu